ΜΝΗΜΗ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

 Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε βίντεο - αφιέρωμα του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας & Πολιτισμού στην Ευγενία Γιαννοπούλου - Ζωγράφου

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου

 

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου

Τρίτη 31 Μαΐου 2022, 8.30 μ.μ.

Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής

«Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 Α & Νεότητος)

 

«Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, 

 μοναχός στη δόξα και στο θάνατο.

Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί...»

Απόσπασμα από το ποίημα  «Η σονάτα του σεληνόφωτος», Κέδρος, 1956

Το σκηνικό ποίημα του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» παρουσιάζεται από τον Άλλο Τόπο Επικοινωνίας και Πολιτισμού, την Τρίτη 31 Μαΐου 2022, 8.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 Α & Νεότητος). Η επιμέλεια της παράστασης ανήκει στη Σοφία Μάνεση. Ερμηνεύουν η Σοφία Μάνεση και ο Δημήτρης Αλιφραγκής, στο πιάνο η Ελένη Μπάρλα, επιμέλεια σκηνικών ο Τάκης Κωστιδάκης. Εισαγωγικό μουσικό θεματικό αφιέρωμα από την Ελένη Μπάρλα (πιάνο) και την Έλενα Μαθιουδάκη (φωνή).

Το 1956, ο Γιάννης Ρίτσος γράφει την πρώτη - και ίσως ωραιότερη - εκτενή ποιητική σύνθεση από τις 17 της «Τέταρτης Διάστασης», που αναδείχθηκε σε ένα από τα πιο αγαπημένα ποιήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, τη Σονάτα του Σεληνόφωτος, για την οποία και έλαβε το κρατικό βραβείο ποίησης.

Το ποίημα ακολουθεί τα βήματα της “Σονάτας του Σεληνόφωτος” του Μπετόβεν, στην οποία ανήκει και ο τίτλος. Και εκεί παραπέμπει. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τα προσωπεία αλλάζουν. Ο Μπετόβεν έγραψε τη σονάτα, μουσική πένθιμη, επηρεασμένος από ένα τραγικό γεγονός, την εκτέλεση ενός νέου, μια νύχτα με πανσέληνο, κατά τη διάρκεια του γαλλοπρωσικού πολέμου. Το πρώτο μέρος της (Adagio sostenuto - σε Ντο δίεση ελάσσονα) συνοδεύει άλλωστε την ποιητική εξομολόγηση της Γυναίκας με τα μαύρα,.

Ο ίδιος ο ποιητής προτάσσει του ποιητικού μονολόγου ένα παρενθετικό κείμενο με σκηνικές οδηγίες: «Ανοιξιάτικο βράδυ. Μεγάλο δωμάτιο παλιού σπιτιού. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα, μιλάει σ΄ ένα, Νέο. Δεν έχουν ανάψει φως. Απ’ τα δυο παράθυρο μπαίνει ένα αμείλιχτο φεγγαρόφωτο. Ξέχασα να πω ότι η Γυναίκα με τα Μαύρα έχει εκδώσει δυο – τρεις ενδιαφέρουσες ποιητικές συλλογές θρησκευτικής πνοής. Η Γυναίκα με τα Μαύρα μιλάει στον Νέο».

Ο τίτλος της ευρύτερης συλλογής «Τέταρτη Διάσταση», στην οποία εντάσσεται το ποίημα αναφέρεται σαφώς στην έννοια του χρόνου, έννοια κεντρική για τις περισσότερες ποιητικές συνθέσεις της συλλογής, καθώς το πέρασμα του χρόνου είναι αυτό που στενεύει τα εναπομείναντα περιθώρια ζωής, φέρνει τη φθορά και εν τέλει υποτάσσει τους ανθρώπους. 

Οι συνθέσεις της «Τέταρτης Διάστασης» έχουν παρόμοια μορφή, αποτελούν εξομολογητικούς μονολόγους, ηρωικών κυρίως προσώπων από την ελληνική μυθολογία, μπροστά σ’ ένα άλλο άτομο, που παραμένει όμως βουβό. Το πρόσωπο που εξομολογείται αποτελεί ως ένα βαθμό προσωπείο του ίδιου του ποιητή, ο οποίος κάνει αισθητή την πραγματική παρουσία του μόνο στις σκηνοθετικές οδηγίες που συνοδεύουν τις ποιητικές αυτές συνθέσεις.

Επικοινωνία:

https://allostopos.blogspot.com

αllostopos@gmail.com

fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “the official page”

Δείτε το βίντεο με την απαγγελία του Γιάννη Ρίτσου:

 Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος

Διαβάζει ο ίδιος ο ποιητής

Βίντεο και Φωτογραφία: Χρήστος Ζουλιάτης

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (1956), η πρωιμότερη από τις μακρές συνθέσεις της Τέταρτης Διάστασης, σημαδεύει με την ιδιότυπη μορφή και ατμόσφαιρά της το ξεκίνημα μιας νέας εποχής, όχι μόνο για το έργο του Γιάννη Ρίτσου (1909-1990), αλλά και για την ποίησή μας γενικότερα. Στην αφετηρία της πιο αίθριας εποχής για την προσωπική ζωή και δημιουργία του ποιητή, φαίνεται να ανασύρει από το παρελθόν βιώματα, αγωνίες και συγκινήσεις που δεν ανιχνεύονται στα ποιήματα της προηγούμενης «ηρωικής» δεκαετίας του Ρίτσου. Στη συνείδηση του ποιητή αντανακλώνται ιδεολογικές ανακατατάξεις που συνταράζουν την εποχή αυτή τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, στον οποίο ιδεολογικά και πολιτικά είναι ενταγμένος ο Ρίτσος. Ο ποιητής νιώθει επιτακτική την ανάγκη να επανατοποθετηθεί απέναντι στον κόσμο, γιατί του είναι αδύνατο να μη σκέφτεται το αύριο· και για να το καταφέρει, καταφεύγει στη διαλεκτική της «υποκριτικής»: σε «προσωπεία» μυθικά ή σε στερεότυπα (ρόλους ας πούμε)· στη φωνή τους σμίγει η αλήθεια του άλλοτε και του τώρα, του απώτατου και του τρέχοντος, του εγγύς και του μακράν, διανοίγοντας την προοπτική του μέλλοντος για ό,τι γνωρίσαμε, για τον «κόσμο του χθες». Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, από τα πιο αγαπημένα και γνωστά κείμενα του Ρίτσου, είναι ένας σκηνικός μονόλογος, μια «εκ βαθέων» εξομολόγηση, μια παρατεταμένη ικεσία για ζωή κι ελπίδα, μέσα από ροή παραστάσεων και συμβόλων.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ο κινηματογράφος, VIDEO

 Μια ενδεικτική παρουσίαση από την έκδοση για το 2022

του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας και Πολιτισμού 

"Κράτησαν ...τη ζωή μας"

αφιερωμένη στους

Ιάκωβο Καμπανέλλη, Τάσο Λειβαδίτη, Γρηγόρη Μπιθικώτση

Το βίντεο αυτό (ένα πολύ μικρό δείγμα των περιεχομένων της έκδοσής μας) αναφέρεται στην ενασχόληση του Ι. Καμπανέλλη με τον κινηματογράφο. Μια όψη της πολύπλευρης παρουσίας του στην τέχνη, ίσως όχι ιδιαίτερα γνωστής στο ευρύτερο κοινό, ενώ οι ταινίες που έχει συμμετάσχει σαν σεναριογράφος, επιμελητής σεναρίων ή διασκευαστής είναι από τις περισσότερο γνωστές και αγαπημένες στον ελληνικό κινηματογράφο.

Δείτε εδώ το βίντεο:

Μίκης Θεοδωράκης Χίος, 29 Ιουλίου 1925 - Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 2021

Με τη μουσική του έγραψε ιστορία, τα τραγούδια του μίλησαν για την Ιστορία, η ζωή και η δράση του κομμάτι της ελληνικής ιστορίας για περισσότερα από 80 χρόνια...

Τιμώντας τη μνήμη του δημοσιεύουμε ένα σπάνιο ντοκουμέντο:

Από τη συναυλία στο Ανόβερο το 1972 "Χάρης 1944" από τον κύκλο τραγουδιών «Αρκαδία VIII»

Ποίηση: Μανόλης Αναγνωστάκης

Σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης, Μαρία Φαραντούρη

1η φωνή: Πέτρος Πανδής

2η φωνή: Άρια Σαγιόνμαα

3η φωνή: Ορχήστρα υπό τον Ι. Διδίλη (πιάνο)

Διευθύνει ο Μίκης Θεοδωράκης

Χάρης 1944

Ήμασταν όλοι μαζί και ξεδιπλώναμε ακούραστα τις ώρες μας

Τραγουδούσαμε σιγά για τις μέρες που θα ’ρχόντανε φορτωμένες πολύχρωμα οράματα

Αυτός τραγουδούσε, σωπαίναμε, η φωνή του ξυπνούσε μικρές πυρκαγιές

Χιλιάδες μικρές πυρκαγιές που πυρπολούσαν τη νιότη μας

Μερόνυχτα έπαιζε το κρυφτό με το θάνατο σε κάθε γωνιά και σοκάκι

Λαχταρούσε ξεχνώντας το δικό του κορμί να χαρίσει στους άλλους μιαν Άνοιξη.

Ήμασταν όλοι μαζί μα θαρρείς πως αυτός ήταν όλοι.

Μια μέρα μάς σφύριξε κάποιος στ’ αφτί: «Πέθανε ο Χάρης»

«Σκοτώθηκε» ή κάτι τέτοιο. Λέξεις που τις ακούμε κάθε μέρα.

Κανείς δεν τον είδε. Ήταν σούρουπο. Θα ’χε σφιγμένα τα χέρια όπως πάντα

Στα μάτια του χαράχτηκεν άσβηστα η χαρά της καινούριας ζωής μας

Μα όλα αυτά ήταν απλά κι ο καιρός είναι λίγος. Κανείς δεν προφταίνει.

…Δεν είμαστε όλοι μαζί. Δυο τρεις ξενιτεύτηκαν

Τράβηξεν ο άλλος μακριά μ’ ένα φέρσιμο αόριστο κι ο Χάρης σκοτώθηκε

Φύγανε κι άλλοι, μας ήρθαν καινούριοι, γεμίσαν οι δρόμοι

Το πλήθος ξεχύνεται αβάσταχτο, ανεμίζουνε πάλι σημαίες

Μαστιγώνει ο αγέρας τα λάβαρα. Μες στο χάος κυματίζουν τραγούδια.

Αν μες στις φωνές που τα βράδια τρυπούνε ανελέητα τα τείχη

Ξεχώρισες μια: Είν’ η δική του. Ανάβει μικρές πυρκαγιές

Χιλιάδες μικρές πυρκαγιές που πυρπολούν την ατίθαση νιότη μας

Είν’ η δική του φωνή που βουίζει στο πλήθος τριγύρω σαν ήλιος

Π’ αγκαλιάζει τον κόσμο σαν ήλιος που σπαθίζει τις πίκρες σαν ήλιος

Που μας δείχνει σαν ήλιος λαμπρός τις χρυσές πολιτείες

Που ξανοίγονται μπρος μας λουσμένες στην Αλήθεια και στο αίθριο το φως.

ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ – Ιστορίες της Πόλης «Βιομηχανική Αρχαιολογία», ΕΡΤ2

 Ο Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού, συμμετείχε με τρεις εκπροσώπους του, τον Ευστάθιο Χιώτη (επίτιμο μέλος μας), την Ανθή Χαρώνη (πρόεδρο) και τη Δήμητρα Κουντή (γ. γραμματέα) στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ Κλεινόν Άστυ - Ιστορίες της πόλης που προβλήθηκε το Σάββατο 13 Μαρτίου 2021 στις 9 μ.μ. από την ΕΡΤ 2 και Online στην ertflix.gr. 

Θέμα της πολύ ενδιαφέρουσας σειράς που αναδεικνύει στιγμές από την ιστορία της Αθήνας και ευρύτερα της Αττικής, η Βιομηχανική Αρχαιολογία. Ο σύλλογός μας κλήθηκε να μιλήσει για την ίδρυση του συλλόγου και την τεκμηρίωση - ανάδειξη της βιομηχανικής κληρονομιάς του Ηρακλείου Αττικής. Συγκεκριμένα για τα λιγνιτωρυχεία Καλογρέζας - Ν. Ηρακλείου (με αφορμή και το υπό έκδοση βιβλίο) και για το κτήριο της Ηλεκτρικής Εταιρείας Αθηνών - Πειραιώς (νυν ΔΕΗ). 

Στην εκπομπή μιλούν και οι γνώριμοι από προηγούμενες εκδηλώσεις μας, φίλοι του "Άλλου Τόπου", Μαρία Μαυροειδή, Όλγα Δακουρά – Βογιατζόγλου και Λουκάς Χριστοδούλου. Αναφέρονται στην αξία της βιομηχανικής κληρονομιάς, στη βιομηχανική και προσφυγική Ν. Ιωνία, αντίστοιχα. 

Περισσότερα για τους ομιλητές και το θέμα της εκπομπής αναφέρονται στο Δελτίο Τύπου της σειράς:

ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ – Ιστορίες της Πόλης «Βιομηχανική Αρχαιολογία»

"Βιομηχανικά κτίρια του χθες στην Αθήνα του σήμερα. Μερικά ζουν μια δεύτερη ζωή λόγω επανάχρησης μέσα στο καλοδιατηρημένο κέλυφός τους, ίσως με κάποια από τα διασωθέντα μηχανήματά τους σε περίοπτη θέση για το σημερινό επισκέπτη. Πολλά άλλα, ερείπια του καιρού, στέκουν σα φαντάσματα της εποχής που στο κλεινόν μας άστυ άκμαζαν εργοστάσια και βιομηχανίες. Οι δυο όψεις της βιομηχανικής κληρονομιάς στο κέντρο και τις γειτονιές της πόλης.

Απομεινάρια μηχανολογικού εξοπλισμού και κτιρίων που κάποτε στέγασαν ποτοποιίες, σαπωνοποιίες, ταπητουργίες, κλωστοϋφαντουργίες, βιομηχανικές μονάδες τροφίμων ή οικοδομικών υλικών, αποτελούν μοναδικούς φορείς κωδικοποιημένης μνήμης για τη δουλειά, την τεχνουργία και τη ζωή προηγούμενων γενιών, που με τη συμβολή της βιομηχανικής αρχαιολογίας, μιας σχετικά νεότευκτης επιστήμης, αποκωδικοποιείται συμπληρώνοντας μια σημαντική διάσταση στην ταυτότητα της πόλης.

 Το Γκάζι, ο Κεραμικός, ο Βοτανικός, τρεις από τους πρώτους βιομηχανικούς θύλακες της Αθήνας με τους αντίστοιχους οδικούς άξονες (Πειραιώς, Ιερά Οδός, Κηφισός) είναι χαρακτηριστικές, αλλά όχι οι μόνες αστικές περιοχές με έντονα το υλικό ίχνος της γέννησης και εξέλιξης της ελληνικής εκβιομηχάνισης.

Το επεισόδιο του ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ – Ιστορίες της Πόλης «Βιομηχανική Αρχαιολογία» παρακολουθεί τα χνάρια του βιομηχανικού φαινομένου σε Αθήνα και Πειραιά από τα τέλη του 19ου αιώνα και την «έκρηξη» του 20ού μέχρι τη σταδιακή αποβιομηχάνιση και ερημοποίηση, ενώ θέτει υπό συζήτηση τα ζητήματα που ανοίγονται σήμερα σχετικά με τη φροντίδα, τη διατήρηση ή την επανάχρηση των βιομηχανικών μνημείων της πόλης.

Με την κάμερα της σειράς, το πλούσιο οπτικό υλικό και τη συμβολή ερευνητών, αρχιτεκτόνων, αρχαιολόγων, μηχανικών, ιστορικών, δημοσιογράφων, το τηλεοπτικό κοινό ταξιδεύει στο χώρο και το χρόνο, γνωρίζει τις φάσεις εκβιομηχάνισης του Λεκανοπεδίου από την εποχή της ατμομηχανής, ανακαλύπτει τη σύνδεση των προσφυγών του ’22 με την καταλυτική παρουσία της βιομηχανίας σε περιοχές όπως η Νέα Ιωνία (τότε Ποδαράδες), μαθαίνει την ιστορία εμβληματικών βιομηχανικών χώρων της πόλης και του λιμανιού της, προσεγγίζει το σύνθετο φαινόμενο της αποβιομηχάνισης και εξοικειώνεται με το σημαντικό για την αστική μνήμη και ταυτότητα πεδίο της βιομηχανικής αρχαιολογίας.

Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά:

Μαριλένα Βακαλοπούλου (ΒΙ.Δ.Α. – Ερευνήτρια Β.Α.),

Όλγα Δακουρά – Βογιατζόγλου (Αρχαιολόγος),

Δήμητρα Κουντή (Δημοσιογράφος),

Μαρία Μαυροειδή (Δρ Ιστορικός – Πρόεδρος Ελληνικού Τμήματος TICCIH),

Αλέκος Μοριανόπουλος (Εργάτης),

Νίκος Μπελαβίλας (Καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών ΕΜΠ),

Λήδα Παπαστεφανάκη (Αν. Καθηγήτρια Οικονομικής & Κοινωνικής Ιστορίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων),

Αντώνης Πλυτάς (Ηλεκτρολόγος Μηχανικός),

Λάμπρος Σκαρτσής (Δρ Χημικός Μηχανικός),

Μαρία Φλώρου (Δ/ντρια Βιομηχανικού Μουσείου Φωταερίου / Τεχνόπολη Δ.Α.),

Ανθή Χαρώνη (Πρόεδρος «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού»),

Ευστάθιος Χιώτης (Δρ Μεταλλειολόγος Μηχανικός ΕΜΠ),

Λουκάς Χριστοδούλου (Πρόεδρος ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.)

Συντελεστές /Ιδιότητες

Σενάριο – Σκηνοθεσία: Μαρίνα Δανέζη.

Διεύθυνση φωτογραφίας: Δημήτρης Κασιμάτης 

Β Κάμερα: Φίλιππος Ζαμίδης 

Μοντάζ: Γιώργος Ζαφείρης

Ηχοληψία: Κώστας Κουτελιδάκης 

Μίξη Ήχου: Δημήτρης Μυγιάκης

Διεύθυνση Παραγωγής: Τάσος Κορωνάκης 

Σύνταξη: Χριστίνα Τσαμουρά – Δώρα Χονδροπούλου

Έρευνα Αρχειακού Υλικού: Νάσα Χατζή

Οργάνωση Παραγωγής: Ήρα Μαγαλιού

Μουσική Τίτλων: Φοίβος Δεληβοριάς 

Τίτλοι αρχής και γραφικά: Αφροδίτη Μπιζούνη

 Εκτέλεση Παραγωγής: Μαρίνα Ευαγγέλου Δανέζη για τη Laika Productions

Μια παραγωγή της ΕΡΤ ΑΕ

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ:

https://www.ertflix.gr/.../kleinon-asty-viomichaniki.../

«Όλα είναι δρόμος, περιδιαβαίνοντας το Ηράκλειο Αττικής», 2021, VIDEO

 

Μια σύντομη, ενδεικτική περιήγηση στις σελίδες της έκδοσης του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας & Πολιτισμού: 

«Όλα είναι δρόμος, περιδιαβαίνοντας το Ηράκλειο Αττικής», 2021

Η γειτονιά που άνθησε στο κάρβουνο

 

·       Ντοκιμαντέρ 7ου Γυμνασίου Περιστερίου Έτος παραγωγής : 2019-2020. Διάρκεια ταινίας : 00.15.20 *

·       Πρώτο βραβείο στη κατηγορία Ταινία Γυμνασίου 2ου Μαθητικού Διαγωνισμού Οπτικοακουστικής και Ψηφιακής Δημιουργίας «Η ιστορία σου, είναι ιστορία της Πόλης σου» για τους/τις μαθητές/μαθήτριες της Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης της χώρας και της Ομογένειας

Κείμενο της Μαρίας Μαυροειδή (ιστορικός, Τομεάρχης Αρχείων και Βιομηχανικής Κληρονομιάς της ΔΕΗ) στη σελίδα της στο f/b:  

"Εξαιρετική η δουλειά των μαθητών του 7ου Γυμνασίου Περιστερίου για τα Λιγνιτωρυχεία της περιοχής!

Θεωρώ ότι και εδώ επιβεβαιώνεται κάτι που επαναλαμβάνω συχνά: Η ένταξη αυτού που αποκαλούμε "βιομηχανική κληρονομιά" σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες με ποικίλους τρόπους τα τελευταία χρόνια, εγγράφεται στα μεγάλα κέρδη της περιόδου. Η ενασχόληση των μαθητών με τη βιομηχανική κληρονομιά μπορεί να έχει πολλαπλά οφέλη: εξοικειώνει τους μαθητές με ποικίλα πεδία και επιστημονικές μεθόδους (καταγραφές καταλοίπων, αρχειακή έρευνα, προφορικές μαρτυρίες, ιστορία τεχνολογίας και αρχιτεκτονικής κ.ά.), ευνοεί την ανάπτυξη ερευνητικής-κριτικής σκέψης, γονιμοποιεί προβληματισμούς, τροποποιεί αντιλήψεις, καλλιεργεί τη συλλογική μνήμη και συνείδηση στις τοπικές κοινωνίες, τροφοδοτεί αντιστάσεις και, κυρίως, συμβάλλει στη συγκρότηση ενεργών ανθρώπων με συνείδηση του τόπου και της ιστορίας τους.

Τα τελευταία χρόνια, σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, η βιομηχανική κληρονομιά της χώρας κινδυνεύει πολλαπλά... Η δραστηριοποίηση και η ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία και "διεκδίκηση" αυτού του κοινού μας αγαθού.

Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές, στις μαθήτριες και στις καθηγήτριές τους!"

*   Είναι συγκινητικό ότι στις πηγές που χρησιμοποιήθηκαν από τους μαθητές του 7ου Γυμνασίου Περιστερίου αναφέρεται και το ημερολόγιο του 2020 του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας και Πολιτισμού: "Όταν από τη γη έβγαζαν λιγνίτη".

Δείτε το βίντεο εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=PrCsOBiwqLE&fbclid=IwAR06jElh4QvHI701aUgpliBC3RDNt-hTwhQEFcW9pKg25k9JFWYmSlCKp

21 Μαΐου Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού.

Πολιτισμός είναι ο σεβασμός στη ζωή, η αλληλεγγύη, η αδελφοσύνη των λαών, η υπεράσπιση της δημοκρατίας, της ελευθερίας της έκφρασης, η αποδοχή του διαφορετικού, η υποστήριξη των καλλιτεχνών  και όλων των "εργατών' της τέχνης. Η τέχνη ως κοινωνικό αγαθό ελεύθερη για όλους τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις.

Δείτε το βίντεο από την πρωτοβουλία #SupportArtWorkers που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαΐου 2020.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=211&v=ouJSeTiBM-4&feature=emb_logo

Στο κατώφλι του Ηρωδείου, στη σκιά της Ακρόπολης, μια μοναδική πράξη αγάπης και αλληλεγγύης προς τους άγρια διωκόμενους Τούρκους μουσικούς και ηθοποιούς του “Grup Yorum”, υπό την αιγίδα της νεοσύστατης πρωτοβουλίας καλλιτεχνών #SupportArtWorkers.

Πάνω από 120 Έλληνες μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, ηχολήπτες και εικονολήπτες ερμήνευσαν και απαθανάτισαν το “Tencere Τava Ηavası” των Kardeş Türküler στη μνήμη των απεργών πείνας Helin Bölek, Mustafa Koçak και İbrahim Gökçek, που πέθαναν μαχόμενοι για την ελευθερία της έκφρασής τους απέναντι στο απάνθρωπο καθεστώς του Ερντογάν.

Η ομιλία του Στρατάρχη Ζούκοφ στην παρέλαση της νίκης τον Ιούνιο του 1945

Η ιστορική ομιλία του Στρατάρχη της αντιφασιστικής Νίκης, του Γκεόργκι Ζούκοφ, δημοσιοποιείται για πρώτη φορά με ελληνικούς υπότιτλους και χωρίς λογοκρισία από το kosmodromio.gr.


Η ομιλία του Ζούκωφ εκφωνήθηκε κατά την πρώτη μετά τη Νίκη παρέλαση του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, στις 24 Ιουνίου του 1945 και απευθυνόταν στους στρατιώτες-νικητές, που μόλις είχαν επιστρέψει από το μέτωπο, τον σοβιετικό λαό και την ανθρωπότητα ολόκληρη.


Η ομιλία αυτή είχε υποστεί ποικίλες και επαναλαμβανόμενες λογοκριτικές επεμβάσεις, κυρίως για να αφαιρεθούν οι έτσι κι αλλιώς ιστορικές αναφορές στον αμφιλεγόμενο επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος όμως την δεδομένη στιγμή ήταν ίσως ο ισχυρότερος άνθρωπος στον πλανήτη.


Οι λογοκριτικές επεμβάσεις έγιναν στο πλαίσιο της καμπάνιας για «αποσταλινοποίηση», ωστόσο οι κομμένες φράσεις, που έλειπαν, εντοπίστηκαν και έτσι το ιστορικό αυτό ντοκουμέντο προσεγγίζει πλέον στον μέγιστο βαθμό την ανεπανάληπτη ομιλία.

https://www.youtube.com/watch?feature=emb_logo&v=HtKFoJe6Dg0&app=desktop

Μέρα Μαγιού: διαδικτυακή συναυλία ΣΕΘΕΑ, ΣΕΗ, ΠΜΣ

Σωματείο εργαζομένων στο θέαμα - ακρόαμα

Μια πρωτομαγιά, κάπως διαφορετική από τις άλλες. Και κάπως ίδια. Σήμερα είμαστε στο σπίτι. Σήμερα γιορτάζουμε, φωνάζουμε, διεκδικούμε, αγωνιζόμαστε. Η πρώτη του Μάη, έχει τραγουδηθεί ίσως όσο καμία άλλη μέρα στον κόσμο. Ήταν, είναι και θα είναι έμπνευση για χιλιάδες καλλιτέχνες. Όπως και για χιλιάδες εργαζόμενους. Εκατομμύρια. Δισεκατομμύρια μέσα στους αιώνες που πέρασαν και θα ρθουν. 

Έτσι και μεις, σαν εργαζόμενοι παίρνουμε σήμερα αυτή την πρωτοβουλία. Σαν εργαζόμενοι και καλλιτέχνες στο θέαμα ακρόαμα , βάζουμε τη δική μας πινελιά στη σημερινή μέρα. Να τραγουδήσουμε την πρώτη Μάη, όπως της αξίζει. Να διεκδικήσουμε την πρώτη Μάη όπως μας αξίζει. 

Έτσι κι εμείς σαν εργαζόμενοι, μέσα και απ’ αυτήν την κίνησή μας διεκδικούμε τη ζωή μας και καλούμε την κυβέρνηση να πάρει μέτρα. Όχι μέτρα που θα μοιράζουν τα ψίχουλα του δικού μας ψωμιού στα τέσσερα, στα εκατό, στα χίλια. Μέτρα που να εξασφαλίζουν την ύπαρξη μας, όχι μόνο σήμερα. Αλλά και την χαμένη καλοκαιρινή μας σεζόν, τη μισή μας χειμωνιάτικη. Όχι γιατί ζητάμε να ζήσουμε με επιδόματα, όχι γιατί είμαστε κάτι άλλο από την υπόλοιπη κοινωνία. Αλλά γιατί δουλεύουμε σε αυτή την κοινωνία, συνεισφέρουμε, υπάρχουμε, παλεύουμε. 

Δε θα σταματήσουμε λοιπόν να φωνάζουμε, να παλεύουμε, να διεκδικούμε. Δε θα σταματήσουμε μέχρι να μπορούμε να ζήσουμε. Δε θα σταματήσουμε, γιατί όσα έρχονται, τώρα κοντά ή και πιο μακριά, θέλουμε να μας βρουν πιο δυνατούς. Πιο ενωμένους. Με τους εργαζόμενους όλου του κόσμου. Δε θα σταματήσουμε μέχρι να μπορούμε να ζούμε όχι σαν επαίτες, αλλά ως εργαζόμενοι, ως καλλιτέχνες, που μπορούμε να προσφέρουμε από τη δική μας τη φωτιά στη φωτιά όλου του κόσμου.

Συμμετέχουν:

Alcedo folk band και Κώστας Θωμαϊδης 

Ανδρουλιδάκης Μανώλης 

Αντωνοπούλου Ρίτα 

Θαλασσινός Παντελής 

Κιμούλης Γιώργος 

Μάινας Στέλιος 

Μαυρομάτη Ηλιάννα 

Μπούσαλης Πάνος

 Νταλάρας Γιώργος 

Πασχαλίδης Μίλτος 

Σαρρής Γιώργος 

Τριανταφυλλίδης Κώστας

Φόρτη Ιωάννα

Δείτε τη συναυλία εδώ:     https://www.youtube.com/watch?v=qZKP3khCQLs&t=2911s

Ένα αφιέρωμα στην Πρωτομαγιά

Μακρόνησος

«Τώρα πια ο θάνατος περιφερόταν στους δρόμους με κίτρινη μάσκα, τον νιώθαν οι άνθρωποι πίσω από τα βήματά τους και δε γύριζαν να τον κοιτάξουν ο φόβος σήμαινε ενοχή. Είχανε φτάσει οι εχτροί σ' αυτό το σημείο, να μη μπορούν να σταθούν παρά μόνο σκοτώνοντας. Την πρωτομαγιά 1944 πήραν διακόσους από το στρατόπεδο του Χαϊδαριού και τους σκοτώσαν αράδα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Φορτώσαν τα πτώματα, ζεστά σε καμιόνια και τα περάσαν μέσα από το συνοικισμό, τρέχαν ποτάμι τα αίματα όθε περνούσαν, κι ο κόσμος έκλεινε τα παράθυρα δε βαστούσε να βλέπει. Μερικοί σκοτωμένοι δεν είχαν καλά καλά ξεψυχήσει».

(Α. Πανσέληνος, «Τότε που ζούσαμε», Κέδρος)

Ντοκιμαντέρ: 

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ:   Ο ΜΑΗΣ ΤΟΥ 36 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Χρονολογία Παραγωγής:  1994

Περίληψη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 1936 ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΑΙΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.

Περιγραφή Περιεχομένου:   Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΙΤΣΗΣ στην εκπομπή «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ» ερευνά τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τον Μάιο του 1936 στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και τις απεργιακές κινητοποιήσεις που συντάραξαν την πόλη. Προσεγγίζει τα αίτια που οδήγησαν στη μεγάλη κινητοποίηση των καπνεργατών και αναφέρεται στη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Γίνεται, επίσης, αναφορά στα αιτήματα της απεργίας, στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, στον πρώτο νεκρό ΤΑΣΟ ΤΟΥΣΗ, αλλά και στη γενικότερη πολιτική κατάσταση έως τη δικτατορία του ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ. Παράλληλα, τα γεγονότα ερμηνεύονται και από άλλα πρόσωπα, όπως τον πρ. βουλευτή Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗ και το δημοσιογράφο Σ. ΚΟΥΖΙΝΟΠΟΥΛΟ. Άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα, όπως ο καπνεργάτης Γ. ΖΑΡΑΣ και ο συνδικαλιστής ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΑΥΡΟΒΙΤΗΣ, καταθέτουν τις μαρτυρίες τους και δίνουν το δικό τους στίγμα για την εποχή.

Παραγωγή: ΕΡΤ ΑΕ

Συντελεστές:

Διεύθυνση Παραγωγής: ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ  Σκηνοθεσία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΙΤΣΗΣ Σενάριο: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΙΤΣΗΣ Επιστημονικός σύμβουλος: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ Αφήγηση: ΤΕΛΗΣ ΖΩΤΟΣ Ρεπορτάζ: ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΝΕΛΛΗ Μοντάζ: ΚΩΣΤΑΣ ΣΕΡΒΗΣ Ηχοληψία: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

Δικαιώματα:  ΕΡΤ ΑΕ

Διάρκεια:  00:49:53:20

Δείτε εδώ:     https://archive.ert.gr/20110/      

Ντοκιμαντέρ:

ΜΑΗΣ 36:   ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Περίληψη

Σειρά ντοκιμαντέρ η οποία, συνεπής στην προσπάθεια τηλεοπτικής αποκέντρωσης, ερευνά και προβάλλει άγνωστα θέματα από τη ζωή στη Βόρεια Ελλάδα. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο παρουσιάζεται και αναλύεται η εξέγερση των εργατών το Μάη του 1936.

Περιγραφή Περιεχομένου:   Το επεισόδιο της εκπομπής «Η ΕΡΤ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ» με τίτλο «ΜΑΗΣ ’36 ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ» παρουσιάζει την εξέγερση των εργατών το ΜΑΗ του 1936 που ξεκίνησε από τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και επεκτάθηκε σε διάφορες πόλεις της ΕΛΛΑΔΑΣ. Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ Ιστορικός μιλάει για την εκρηκτική κοινωνικοπολιτική κατάσταση της χώρας μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, την ιστορία των εργατικών σωματείων, τη σταδιακή αύξηση του αριθμού τους, τον τρόπο αντιμετώπισης από την πολιτική ηγεσία. Η άφιξη των προσφύγων ώθησε τους εργοδότες στην άμεση απορρόφηση τους και στους χαμηλούς μισθούς τους, η ανεργία αυξήθηκε, η φτώχεια και η εξαθλίωση άγγιξαν τα στρώματα του πληθυσμού. Η κρίση του 1929 στην παγκόσμια οικονομία άρχισε να επηρεάζει τη χώρα και να συσσωρεύει την οργή των εργατικών σωματείων. Η κινητοποίηση ξεκίνησε από μια κλαδική απεργία των καπνεργατών και όταν η Χωροφυλακή επιχείρησε να την καταστείλει, συσπειρώθηκε ολόκληρο το εργατικό κίνημα. Ακολούθησαν επεισόδια μεγάλης έντασης με νεκρούς και τραυματίες, μάχες διαδηλωτών και απλών πολιτών με τους αστυνομικούς, που μετέτρεψαν την πόλη σε πεδίο μάχης και παρέλυσαν την κάθε δραστηριότητα. Παράλληλα, επιζώντες απεργοί και μάρτυρες των γεγονότων αφηγούνται τις εξελίξεις εκείνων των ημερών, φωτίζουν άγνωστες πτυχές τους, συγκινούνται με την αποφασιστικότητα των απεργών και τη συμπαράσταση των κατοίκων. Επίλογος της δυναμικής εξέγερσης ήταν η συνεργασία με εκπροσώπους της στρατιωτικής και πολιτικής εξουσίας με στόχο την ικανοποίηση των αιτημάτων των εργατών, την τιμωρία των δολοφόνων και την αποζημίωση των θυμάτων. Ταυτόχρονα, γίνεται αναφορά στις πολιτικές διαστάσεις της μαζικής κινητοποίησης και στη σύνδεση της με τη επερχόμενη δικτατορία του ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ.

Δικαιώματα:  ΕΡΤ ΑΕ

Διάρκεια:  00:35:35:16

Δείτε εδώ:      https://archive.ert.gr/73093/

Ντοκιμαντέρ:

«ΧΑΪΔΑΡΙ-ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ»: Η εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 από τους ναζί.


Ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσιώκος για το φιλμ-ντοκουμέντο για την εκτέλεση των 200, από τους γερμανοφασίστες,την Πρωτομαγιά 1944.

Δείτε εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=Tj_Q4FpqE-o&t=76s

Ντοκιμαντέρ:

Οι ιστορίες των εκτελεσθέντων της Καισαριανής.

Η εκπομπή επιΚΟΙΝΩΝΙΑ παρουσιάζει ιστορίες των εκτελεσθέντων της Καισαριανής με αφορμή την ταινία "ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ" του Παντελή Βούλγαρη.

Στην εκπομπή φιλοξενούνται ο Παντελής Βούλγαρης, σκηνοθέτης της ταινίας, και η Κατερίνα Κυριακούδη, εγγονή του εκτελεσθέντος αγωνιστή Δημήτρη Κυριακούδη.

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=kO-gbFit4NM&t=125s

Ταινία:

Το Τελευταίο Σημείωμα

Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης. Σενάριο: Παντελής Βούλγαρης, Ιωάννα Καρυστιάνη.  Με τους: Αντρέα Κωνσταντίνου, Αντρέ Χένικε, Βασίλη Κουκαλάνι, Μελία Κράιλινγκ, Τάσο Δήμα, Λουκά Κυριαζή (2017).

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης, Κρητικός, αγωνιστής και κρατούμενος σε εξορίες και φυλακές από το 1936. Την περίοδο της φυλακής του στο Χαϊδάρι, εκτελούσε χρέη διερμηνέα του Γερμανού Διοικητή του στρατοπέδου, Καρλ Φίσερ. Μπροστά από τα μάτια του περνούσε όλο το δράμα της γερμανικής αγριότητας στα Κατοχικά χρόνια, με τον ίδιο μάρτυρα βασανιστηρίων, και βαριάς ατμόσφαιρας στους θαλάμους με το πλήθος των συγκρατούμενων του. Πολλές ζωές, πολλές μικρές ιστορίες φόβου, φιλίας, συντροφικότητας, ελπίδας, ονειροπόλησης. Έξω από το στρατόπεδο, η μνηστή του Ναπολέοντα, Χαρά Λιουδάκη, με σθένος, καρτερία και βαθιά αγάπη στεκόταν δίπλα στον αρραβωνιαστικό της, έστω κι αν οι συναντήσεις τους ήταν για ελάχιστες στιγμές στα επισκεπτήρια, και πάντα υπό την επιτήρηση ενόπλων φρουρών. Η τύχη του Ναπολέοντα και άλλων 199 συγκρατούμενων του αποφασίζεται μετά την ενέδρα της ελληνικής αντίστασης στον Στρατιωτικό Διοικητή Λακωνίας, σε χαράδρα της περιοχής των Μολάων.

Δείτε την ταινία εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=heOrC5UGLTo&t=507s

«Τα κορίτσια της βροχής», της Αλίντας Δημητρίου

«Τα κορίτσια της βροχής» είναι οι γυναίκες που συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της χούντας και εξομολογούνται στην κάμερα τις αληθινές ιστορίες τους. Το κύκνειο άσμα της Αλίντας Δημητρίου, κινηματογραφίστριας που υπηρέτησε το πολιτικό ντοκιμαντέρ, ολοκληρώνει την τριλογία για τις γυναίκες στους πολιτικούς αγώνες στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα.

Δείτε εδώ το ντοκιμαντέρ:

https://www.youtube.com/watch?v=EIMHAlBfuXM&t=14s


Η Αλίντα Δημητρίου (1933 - 2013) γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή «Σταυράκου». Παράλληλα με τη διοργάνωση κινηματογραφικών προβολών κατά την περίοδο 1970-1975, συμμετείχε σε σεμινάρια για την ταινία μικρού μήκους, έγραψε και μετέφρασε άρθρα σε κινηματογραφικά περιοδικά καθώς και το βιβλίο «Φιλμογραφία Ταινιών Μικρού Μήκους» (1939-1979), ενώ αργότερα το 1992 εξέδωσε το «Λεξικό Ταινιών Μικρού Μήκους». Από το 1977 έως το 1994 γύρισε περισσότερα από 50 ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και το υπουργείο Πολιτισμού (π.χ. Το Θέατρο στο βουνό, Ανθρώπινα Δικαιώματα (10 ημίωρα), Γυναίκες (6 ημίωρα). Από το 1994 – 2003 ασχολήθηκε με το βιομηχανικό ντοκιμαντέρ, κάνοντας 15 ταινίες για τη ΔΕΗ.


Στην τριλογία της, που ξεκίνησε το 2008 με τα «Πουλιά στο βάλτο» για τις γυναίκες στην Εθνική Αντίσταση (αποσπώντας επτά βραβεία, ενώ μια κόπια της βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία της Σόφιας), συνεχίστηκε το 2009 με τη «Ζωή στους βράχους», για τις γυναίκες μαχήτριες του ΔΣΕ, και ολοκληρώθηκε το 2011 με τα «Τα κορίτσια της βροχής» για τις γυναίκες αγωνίστριες την περίοδο της χούντας, δεν εστιάζει στην ιστορική περιγραφή, αλλά επικεντρώνονται στην αφήγηση των ίδιων των πρωταγωνιστριών μέσα από προσωπικά βιώματα και μνήμες.

Παντελής Βούλγαρης-Μνήμες Εξορίας Pantelis Voulgaris-Memories Of Exile

Αναφορές του Παντελή Βούλγαρη στα γυρίσματα της ταινίας του "Happy Day"

https://www.youtube.com/watch?v=819S1dBlTXs

Π. Βούλγαρης - Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974 Full movie

Δείτε το βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=cjusg4UCeDg

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη. 

Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974». ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών. 

« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».

Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία... Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. 

Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. 

Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. 

« Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». 

Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. « Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ». 

Δεν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης.

«ΣΤΟΡΓΗ ΣΤΟ ΛΑΟ», Ντοκιμαντέρ του Βασίλη Δούβλη

Ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τη λογοκρισία στον κινηματογράφο την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967 - 1974), βασισμένο στο άγνωστο μέχρι τώρα αρχείο της λογοκρισίας της χούντας. Περιλαμβάνει αποσπάσματα από ελληνικές και ξένες ταινίες, που είτε απαγορεύτηκαν είτε λογοκρίθηκαν στα χρόνια της δικτατορίας, συνεντεύξεις σκηνοθετών, απόρρητα έγγραφα που έρχονται για πρώτη φορά στο φως, καθώς και επίκαιρα της εποχής.

Σενάριο – Σκηνοθεσία: Βασίλης Δούβλης. Παραγωγοί: Πάνος Κουάνης, Άρης Φατούρος. Μοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης. Φωτογραφία: Τίμων Σουγιούλ. Ήχος: Χρήστος Κυριάκος. Επεξεργασία ήχου: Γιάννης Καμαρινός. Έρευνα: Άννα Κοτζιά, Γιάννης Γκλαβίνας, Στέλιος Κυμιωνής. Σπικάζ: Ηλίας Μάρκου, Γεωργία Ανέστη. Τεχνικός σύμβουλος: Δημήτρης Γαλάνης. Τεχνική υποστήριξη: Χρήστος Κωνσταντίνου, Θεοδόσης Εγγλέζος. Graphic motion designer: Πέτρος Γκέλας. Διεύθυνση παραγωγής: Φανή Μπεχράκη. Μακιγιάζ: Λία Διονυσοπούλου, Νατάσα Μιχαλοπούλου. Βοηθοί Μοντέρ: Χρήστος Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Μπότσαρης. Μετάφραση και επιμέλεια κειμένων στα Αγγλικά: Ελίνα Κανελλοπούλου.

Αρχειακό υλικό: Γενικά Αρχεία του Κράτους, Κινηματογραφικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών, ΕΡΤ – Διεύθυνση Μουσείου Αρχείου, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Βιβλιοθήκη της Βουλής.

Παραγωγή: Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής.

Διάρκεια: 91΄.

Έτος παραγωγής: 2013.

Βραβείο καλύτερου δημιουργικού ντοκιμαντέρ στο London Greek Film Festival.

Δείτε το trailer:
https://www.youtube.com/watch?v=gXZRPcoZGmc


Δείτε επίσης τη συζήτηση που επακολούθησε την προβολή του ντοκιμαντέρ
Δικτατορία και Λογοκρισία: «Στοργή στο Λαό» - Η Συζήτηση

Με αφορμή την πρώτη τηλεοπτική προβολή (2014) του ντοκιμαντέρ «Στοργή στο Λαό», η Άντζελα Τσιφτσή συζητά με τους Βασίλη Βασιλικό, Ηλία Νικολακόπουλο και Γιάννη Τζανετάκο, για τον πολιτισμό και τη λογοκρισία.

https://www.youtube.com/watch?v=hjT8ev31dAI&t=475s

Λουίς Σεπούλβεδα: Από τη φρουρά του Αλιέντε στο Patagonia Express, INFO-WAR

Όπου σήμερα λέμε ένα τελευταίο αντίο στον Λουίς Σεπούλβεδα, ακούγοντας δικά του λόγια και μουσικές που πιστεύουμε ότι θα του άρεσαν.

Τον παρακολουθούμε στο πλευρό του προέδρου Αλιέντε εκείνες τις ημέρες της 11ης Σεπτεμβρίου του 1973.

Τον φανταζόμαστε λίγα χρόνια αργότερα να πολεμά στο πλευρό των Σαντινίστας στη Νικαράγουα.

Μοιράζεται μαζί μας σκέψεις για μια δημοκρατία που γεννήθηκε στην Ελλάδα και κινδυνεύει να πεθάνει στην Ελλάδα.

Ακούμε δηλαδή όσα μας έλεγε πριν από 8 χρόνια στα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ Catastroika.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ:

https://info-war.gr/loyis-sepoylveda-apo-ti-froyra-toy-ali/

Δύο βίντεο για τον Χιλιανό συγγραφέα Λουίς Σεπούλβεδα

Luis Sepulveda - The writer from the end of the world Greek Subs

https://www.youtube.com/watch?time_continue=12&v=S0VH6wjbRVg&feature=emb_logo

Οι κεραίες της εποχής μας-Λουίς Σεπούλβεδα-Χιλή-Luis Sepulveda-Chile (1949)

https://www.youtube.com/watch?v=tUtMGoe64dA&list=WL&index=257&t=1537s

Μουσική για την Ελπίδα, Αντρέα Μποτσέλι

Ο διεθνούς φήμης τενόρος Αντρέα Μποτσέλι  έψαλε Αναστάσιμους ύμνους την Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών (12-4-2020) στο άδειο Ντουόμο στο Μιλάνο, τη μεγαλούπολη στη Λομβαρδία που έχει χτυπήσει πιο σοβαρά η πανδημία του κορονοϊού.

«Δεν θα είναι μία συναυλία. Θα είναι περισσότερο μία ευκαιρία να προσευχηθούμε όλοι μαζί: μία προσευχή λοιπόν για το Μιλάνο και για τον κόσμο, απέναντι σε ένα γεγονός εντελώς οδυνηρό, τραγικό, για να διαδώσουμε το μήνυμα του Πάσχα, ένα μήνυμα αγάπης και λύτρωσης», είχε εξηγήσει προ ημερών ο ίδιος ο τενόρος, προσθέτοντας:

«Η εκκλησία θα είναι άδεια, όμως εμείς θα είμαστε, ελπίζω, ένα αχανές πλήθος διαδικτυακά συνδεδεμένο, χάρη στο Ίντερνετ, ενωμένο από μία σεπτή κλωστή, την πίστη, που είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε εμφανή απόσταση».

Δείτε το βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=huTUOek4LgU&feature=youtu.be

Δείτε το βίντεο Resistire

Resistire:  που σημαίνει θα αντισταθώ, ερμηνευμένο από 30 Ισπανούς καλλιτέχνες. Ένα παλιό τραγούδι που έχει μετατραπεί σε εθνικό ύμνο των Ισπανών στη μάχη κατά του κορωνοϊού.

Μεταξύ άλλων λέει:

Θα αντισταθώ, για να συνεχίσω να ζω.

Θα αντέξω όλα τα χτυπήματα και ποτέ δεν θα παραδοθώ.

Κι όταν ακόμη τα όνειρά μου γίνουν κομμάτια

θα αντισταθώ, θα αντισταθώ.

https://www.youtube.com/watch?v=hl3B4Ql8RtQ

Δείτε την παράσταση Φιλιώ Χαϊδεμένου - Ίδρυμα Πολιτισμού "Ιωνία"

Η παράσταση '' Φιλιώ Χαϊδεμένου '' είναι μια παράγωγη του Ιδρύματος Πολιτισμού "Ιωνία", της Μητρόπολης Νέας Ιωνίας, Φιλαδέλφειας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος. 

Ανέβηκε το χειμώνα του 2017 αρχικά για 30 παραστάσεις, όμως ύστερα από τις διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε και κατ' απαίτησιν του κοινού, συνέχισε να παίζεται στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία φτάνοντας τις 140 παραστάσεις. 

Η παράσταση είναι αφιερωμένη στην Φιλιώ Χαϊδεμένου, μια δυναμική προσωπικότητα της Μικράς Ασίας. 

Δημιουργία Βίντεο : Γιάννης Καρούνης 

Παίζουν οι: Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Ζαχαρίας Καρούνης, Χαρά Κεφαλά, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Ένγκελ, Αλκιβιάδης Μαγγόνας. 

Διανομή μετά τις 15 Γενάρη του 2017:

Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Ζαχαρίας Καρούνης, Μαίρη Σαουσοπούλου, Δημήτρης Kαραβιώτης, Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Ένγκελ, Γιώργος Φλωράτος 

Διασκευή: Άνδρη Θεοδώτου 

Σκηνοθεσία:Βασίλης Ευταξόπουλος 

Σκηνικά – Κοστούμια: Άγγελος Αγγελής 

Μουσική - Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ζαχαρίας Καρούνης 

Μουσική Διδασκαλία: Χαρά Κεφαλά 

Πρωτότυπα τραγούδια: Στίχοι: Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος

Μουσική: Ζαχαρίας Καρούνης, Σαντούρι: Πάνος Βέργος, Κρουστά: Μανούσος Κλαπάκης 

Διευθυντής φωτογραφίας:Τάσος Παλαιορούτας 

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Πάστρα 

Επιμέλεια Video: Σπύρος Πανταζής 

Φωτογραφίες: Γιώργος Σπανός 

Επιμέλεια Παραγωγής: Σία Παπαγεωργίου (Τέχνης Πολιτεία) 

Σχεδιασμός αφίσας: Πάνος Παπαϊωάννου 

Κατασκευή σκηνικού: Κώστας Ζωγραφόπουλος 

Παραγωγή: Ίδρυμα Πολιτισμού '' ΙΩΝΙΑ ''

Δείτε την παράσταση:

https://www.youtube.com/watch?v=HEut4l2MjgM&t=291s