28η Οκτωβρίου: ένα αντιφασιστικό όχι...

 

"Το στιλέτο", του Τάσσου, ξυλογραφία. Πρωτοδημοσιεύθηκε (χωρίς το «Όχι» στις 16-11-1940 στο περιοδικό «Νεοελληνικά Γράμματα» 

Στις 7 Οκτωβρίου, εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου για την καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

Και λόγω αυτής της συγκυρίας, είναι πραγματικά κρίμα που η πανδημία δεν μας επιτρέπει να γιορτάσουμε τη φετινή επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου, της ημέρας που το ΟΧΙ τού αντιφατικού δικτάτορα Μεταξά, μεταφράστηκε από τον Ελληνικό λαό σε ένα απελευθερωτικό αγώνα καθολικής αντίστασης στον φασισμό.

Ο εορτασμός των εθνικών επετείων συνήθως εξαντλείται στις παρελάσεις, στις καταθέσεις στεφάνων, σε δοξολογίες και σε τετριμμένους πανηγυρικούς. Αυτός ο τρόπος προσέγγισης, εύκολος και διεκπεραιωτικός, αποστεώνει την Ιστορία, δεν συμβάλλει στη διάχυση της ιστορικής γνώσης στην κοινωνία, στη διαμόρφωση μιας ιστορικής κουλτούρας.

Πέρυσι, ο Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού, στα πλαίσια της επετείου της 28^ης Οκτωβρίου, διοργάνωσε την εκδήλωση: «Ο ελληνικός κινηματογράφος στον πόλεμο, την κατοχή και την αντίσταση», στην οποία προβλήθηκαν μονταρισμένα αποσπάσματα από τις ταινίες: «Ουρανός», του Τάκη Κανελλόπουλου, «Το Ξυπόλητο Τάγμα», του Γκρεγκ Τάλλας και «Το Μπλόκο» του Άδωνι Κύρρου.

Αν φέτος, δεν μας δυνάστευε η πανδημία, η επιλογή μας θα ήταν να θυμηθούμε τα θύματα της φασιστικής βίας, να τιμήσουμε τη Μάγδα Φύσσα, την πολιτική αγωγή και το αντιφασιστικό κίνημα που έδωσαν την, κάθε άλλο παρά εύκολη, μάχη για την ιστορική καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Γιατί η εγκληματική ναζιστική οργάνωση μπορεί να σβήστηκε από τον επίσημο πολιτικό χάρτη, αλλά το μεγάλο στοίχημα είναι να χτυπηθεί ο φασισμός στη βάση της ελληνικής κοινωνίας.

Θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι στη χώρα μας παρατηρείται η παγκόσμια πρωτοτυπία να γιορτάζουμε την έναρξη και όχι τη λήξη των πολέμων. Η 12^η Οκτωβρίου, η ημέρα που οι Γερμανοί υπέστειλαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη, η 9^η Μαΐου, η ημέρα που πανευρωπαϊκά γιορτάζεται η ήττα των ναζιστικών στρατευμάτων, δεν συμπεριλαμβάνονται στις επίσημες ημέρες μνήμης και αναστοχασμού.

Πέρα από αυτήν την παρατήρηση, που θα ήταν χρήσιμο να μας απασχολήσει, η Ελλάδα του ‘40 καταγράφεται, για δεύτερη φορά, μετά το 1821, στην παγκόσμια σκηνή της νεότερης Ιστορίας. Η επέλαση των ελληνικών στρατευμάτων στην Αλβανία είναι η πρώτη παγκόσμια νίκη ενάντια στις δυνάμεις του άξονα, η οποία μετατράπηκε ψυχολογικά σε καταλύτη αντιφασιστικών διεργασιών.

ΕΑΜ, 1940-1941 του Κώστα Γραμματόπουλου, Αθήνα, 1944 (είναι έγχρωμη λιθογραφία διαστάσεων 100 x 70 εκ.). Πηγή: Κληροδότημα Αλέξανδρου Θ. Μπενάκη 

Έφυγε ο Κώστας Θωμίδης... Στη μνήμη του

 

Ήταν πάντα εκεί: στις εκδηλώσεις του Άλλου Τόπου, του Δικτύου Πολιτών, της Αριστεράς. Πάντα πρόθυμος να δώσει ό,τι διέθετε: μνήμες, φωτογραφίες, γνώσεις, χειρωνακτική εργασία, παρέα, μια παρτίδα τάβλι, ένα πιάτο φαΐ σε κάθε αδέσποτο…

Άνθρωπος της δράσης, των ουμανιστικών αρχών, των συλλόγων (αθλητικών και πολιτιστικών), των κινημάτων, ο Κώστας Θωμίδης. Νεότερος από πολλούς, είχε πάντα την πόρτα του ανοιχτή εκεί στο επιπλοποιείο της Κηφισίας. Ανοιχτή στην πολιτική, στις ιδέες (για τις οποίες άλλωστε διώχθηκε), στις παρέες, στη δημιουργικότητα, στους νέους, στους περαστικούς.

Δυστυχώς ο Κώστας Θωμίδης παρότι αγαπούσε τις μάχες, έδωσε μια άνιση μάχη με τον COVID -19 και την έχασε. Θα λείψει σε όλους μας και πιο πολύ στους οικείους του. Θα μας λείψει το υγρό, ζεστό βλέμμα του, η προθυμία του, η ετοιμότητά του να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις. Θα μας λείψουν και οι διηγήσεις του, που εμπλούτισαν πολλές σελίδες των ημερολογίων του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας και Πολιτισμού και πιο πολύ, η παρουσία του.

Καλό ταξίδι

Η γειτονιά που άνθησε στο κάρβουνο

 

·       Ντοκιμαντέρ 7ου Γυμνασίου Περιστερίου Έτος παραγωγής : 2019-2020. Διάρκεια ταινίας : 00.15.20 *

·       Πρώτο βραβείο στη κατηγορία Ταινία Γυμνασίου 2ου Μαθητικού Διαγωνισμού Οπτικοακουστικής και Ψηφιακής Δημιουργίας «Η ιστορία σου, είναι ιστορία της Πόλης σου» για τους/τις μαθητές/μαθήτριες της Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης της χώρας και της Ομογένειας

Κείμενο της Μαρίας Μαυροειδή (ιστορικός, Τομεάρχης Αρχείων και Βιομηχανικής Κληρονομιάς της ΔΕΗ) στη σελίδα της στο f/b:  

"Εξαιρετική η δουλειά των μαθητών του 7ου Γυμνασίου Περιστερίου για τα Λιγνιτωρυχεία της περιοχής!

Θεωρώ ότι και εδώ επιβεβαιώνεται κάτι που επαναλαμβάνω συχνά: Η ένταξη αυτού που αποκαλούμε "βιομηχανική κληρονομιά" σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες με ποικίλους τρόπους τα τελευταία χρόνια, εγγράφεται στα μεγάλα κέρδη της περιόδου. Η ενασχόληση των μαθητών με τη βιομηχανική κληρονομιά μπορεί να έχει πολλαπλά οφέλη: εξοικειώνει τους μαθητές με ποικίλα πεδία και επιστημονικές μεθόδους (καταγραφές καταλοίπων, αρχειακή έρευνα, προφορικές μαρτυρίες, ιστορία τεχνολογίας και αρχιτεκτονικής κ.ά.), ευνοεί την ανάπτυξη ερευνητικής-κριτικής σκέψης, γονιμοποιεί προβληματισμούς, τροποποιεί αντιλήψεις, καλλιεργεί τη συλλογική μνήμη και συνείδηση στις τοπικές κοινωνίες, τροφοδοτεί αντιστάσεις και, κυρίως, συμβάλλει στη συγκρότηση ενεργών ανθρώπων με συνείδηση του τόπου και της ιστορίας τους.

Τα τελευταία χρόνια, σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, η βιομηχανική κληρονομιά της χώρας κινδυνεύει πολλαπλά... Η δραστηριοποίηση και η ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία και "διεκδίκηση" αυτού του κοινού μας αγαθού.

Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές, στις μαθήτριες και στις καθηγήτριές τους!"

*   Είναι συγκινητικό ότι στις πηγές που χρησιμοποιήθηκαν από τους μαθητές του 7ου Γυμνασίου Περιστερίου αναφέρεται και το ημερολόγιο του 2020 του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας και Πολιτισμού: "Όταν από τη γη έβγαζαν λιγνίτη".

Δείτε το βίντεο εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=PrCsOBiwqLE&fbclid=IwAR06jElh4QvHI701aUgpliBC3RDNt-hTwhQEFcW9pKg25k9JFWYmSlCKp