ΜΝΗΜΗ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

 Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε βίντεο - αφιέρωμα του Άλλου Τόπου Επικοινωνίας & Πολιτισμού στην Ευγενία Γιαννοπούλου - Ζωγράφου

Μνήμη Ευγενίας Ζωγράφου (1938 – 2023). Εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου Αττικής

 Μνήμη Ευγενίας Ζωγράφου (1938 – 2023)

Εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου Αττικής

Δελτίο Τύπου

Ήταν η πρώτη γυναίκα λογοτέχνης που έθεσε, το 1982, υποψηφιότητα για Δήμαρχος στο Ηράκλειο Αττικής και υποστηρίχθηκε από ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Στη διακήρυξη υποστήριξης της Ευγενίας Γιαννοπούλου - Ζωγράφου (1938-2023) που υπογράφεται από τον Γιάννη Ρίτσο, την Έλλη Αλεξίου και την Κωστούλα Μητροπούλου έως την Τιτίκα Σαριγκούλη και τον Αλέξη Σεβαστάκη, αναφέρεται πως «(…) χάρη στην πνευματική της συγκρότηση, τις ικανότητες και την ακεραιότητα του χαρακτήρα θα ανεβάσει ποιοτικά το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (…)». Την άποψη αυτή των 91 πνευματικών ανθρώπων που στάθηκαν στο πλευρό της μαχητικής και συνάμα ευαίσθητης στον ανθρώπινο πόνο υποψήφιας δημάρχου, δικαίωσε ο χρόνος και η ιστορία. Γιατί η Ευγενία Ζωγράφου, ως δημοτική σύμβουλος και ως Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Ηρακλείου Αττικής, υπηρέτησε όχι μόνο ένα προσωπικό της όραμα, «για μια πιο ανθρώπινη ζωή στην πόλη μας» αλλά άφησε και τη σφραγίδα της αγωνιζόμενη είτε για τη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης είτε για τη στέγαση και λειτουργία του 1ου Κ.Α.Π.Η του Ηρακλείου Αττικής. Ευνόητο ήταν, ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού», του οποίου η Ευγενία Ζωγράφου υπήρξε αρωγός σε πολλές εκδόσεις του, να αιτηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο να ονομαστεί, τιμής ένεκεν, το 1ο Κ.Α.Π.Η «Ευγενία Ζωγράφου».

Η Ευγενία Ζωγράφου δεξιά από τον Σοβιετικό κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν κατά την επίσκεψή του στο Μουσείο της Ακρόπολης, το 1962.

Με αφορμή αυτό το γεγονός, την Τετάρτη 28 Ιουνίου 2023, στις 8.30 μ.μ. στο χώρο του 1ου Κ.Α.Π.Η (Πολυτεχνείου και Ελπίδος 14) θα πραγματοποιηθεί από τον «Άλλο Τόπο Επικοινωνίας και Πολιτισμού», υπό την αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, εκδήλωση στη μνήμη της. Στην εκδήλωση «Μνήμη Ευγενίας Ζωγράφου (1938-2023)» για την προσωπικότητα, το έργο και την προσφορά της Ευγενίας – Σοφίας Γιαννοπούλου – Ζωγράφου αρχαιολόγου, ποιήτριας, συγγραφέως, βιβλιοκριτικού, δημοτικής συμβούλου, Αντιδημάρχου Πολιτισμού θα αναφερθούν οι: Μανώλης Τασούλας, συγγραφέας, Όλγα Δεληγιάννη, αρχαιολόγος, Μαίρη Ιγγλέση, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού.

Κείμενα της Ευγενίας Ζωγράφου θα διαβάσει η ηθοποιός, Σοφία Θεοφιλάκη.

Ο Δήμαρχος Ηρακλείου Αττικής, Νίκος Μπάμπαλος, θα ανακοινώσει την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να ονομασθεί το 1ο Κ.Α.Π.Η. του Δήμου «Ευγενία Ζωγράφου».

Αντί βιογραφικού

Η Ευγενία – Σοφία Γιαννοπούλου – Ζωγράφου υπήρξε γέννημα και θρέμμα του Ηρακλείου Αττικής. Κόρη του πρώτου γιατρού του Ηρακλείου Σωκράτη Γιαννόπουλου και της αγωνίστριας Ευρυδίκης Μαντζαβίνου. Αδελφή του ποιητή Τάκη Γιαννόπουλου. «Αυτό το σπιτικό με έμαθε να πονάω τον κόσμο» είχε τονίσει σε συνέντευξή της στον «Ριζοσπάστη» (9/9/1982) και στην Ντίνα Εξάρχου. Τι κι αν διώχθηκε η οικογένειά της με φυλακές και εξορίες. Η Ευγενία Ζωγράφου αποφοίτησε με άριστα από την Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας και από το Γαλλικό Ινστιτούτο για να διοριστεί ως αρχαιολόγος στο Μουσείο Ακρόπολης, θέση από την οποία απολύθηκε κατά τη διάρκεια της χούντας. Ενταγμένη στο ΚΚΕ, συνεργάστηκε με τον Ριζοσπάστη ως βιβλιοκριτικός για οκτώ χρόνια (1975-1983) και εξέδωσε επτά βιβλία. Μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Συλλόγου Γυναικών και την εδραίωση του κινήματος Ειρήνης στο Ηράκλειο Αττικής. Εξελέγη για 4 θητείες δημοτική σύμβουλος. Το 1982, ήταν υποψήφια Δήμαρχος με την παράταξη «Δημοκρατική Ενότητα». Διετέλεσε Αντιδήμαρχος Πολιτισμού επί δημαρχίας Γιώργου Γρηγοριάδη, την περίοδο 1/1/87-31/12/1990.

91 λογοτέχνες με διακήρυξή τους υποστηρίζουν την υποψηφιότητα της Ευγενίας Ζωγράφου για το δημαρχιακό αξίωμα στο Ηράκλειο Αττικής κατά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1982, Εφημερίδα Ριζοσπάστης, 10-12-1982.

1.

Επικοινωνία: 

αllostopos@gmail.com

https://allostopos.blogspot.com

Fb: Άλλος Τόπος Επικοινωνίας & Πολιτισμού “the-official-page”

 https://www.facebook.com/profile.php?id=100065010091563

Το τελευταίο κείμενο της Μυρσίνης Ζορμπά

 Ποια ήταν η Μυρσίνη Ζορμπά (1949-20023)

Η Μυρσίνη Ζορμπά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Φιλοσοφία του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ρώμης La Sapienza. Το 2022 το ιστορικό πανεπιστήμιο έδωσε τιμητικά το όνομά της στην έδρα Νεοελληνικών Σπουδών. Υπήρξε μέλος του ΠΑΜ στον αντιδικτατορικό αγώνα, της Ελληνοευρωπαϊκής Κίνησης Νέων και της πρώτης έκδοσης του περιοδικού "Αντί".

Το 2000 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Συνεργάστηκε με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη ως διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του. Το 2018 ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού έπειτα από πρόσκληση του Αλέξη Τσίπρα.

Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή την Πέμπτη 20 Απριλίου το βράδυ.

Το τελευταίο κείμενο της Μυρσίνης Ζορμπά

«Η λέξη που ταιριάζει σε αυτόν τον σύντομο ορίζοντά μου είναι η ανυπαρξία. Δεν περιγράφεται, γιατί είναι ένας ου τόπος, ου χρόνος. Την περασμένη εβδομάδα στη συζήτηση με τον γιατρό κατάλαβα ότι διακόπτουμε τις χημειοθεραπείες, δεν είχαν αποτέλεσμα, και ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές. Επομένως η ανυπαρξία είναι αυτό που εκφράζει καλύτερα, που διατυπώνει με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτό που έρχεται.

Βέβαια όλο το διάστημα, εδώ και έναν χρόνο, μέσα από τη συμπίεση, που διαρκώς μεγαλώνει, τον χρόνο που η κλεψύδρα του αδειάζει, διογκώνεται ο φόβος, που στην αρχή είχε μερικές χαραμάδες, κάποιες ελπίδες, μερικά ίσως πιθανόν, και σιγά σιγά ο φόβος καταλαμβάνει όλον τον υπάρχοντα χρόνο και είναι τόσο απόλυτος που πια δεν φοβάσαι, γιατί δεν υπάρχει μέσα σε αυτό κάτι που να κινείται, να έχει μία ροή.

Υπάρχει μόνο αυτό που ζεις και που από τη μία μεριά είναι σκοτεινό και δυσοίωνο, μια δυστοπία, από την άλλη είναι η πραγματική ζωή, αυτό το κάθε μέρα, που το επιμελείσαι, το φροντίζεις. Το φαγητό, το διάβασμα, ο καιρός έξω από το παράθυρο, τα ωραία λουλούδια, οι φίλοι, οι επικοινωνίες οι συζητήσεις, τα ενδιαφέροντα πάνω απ’ όλα, η δύναμη των ιδεών που δεν σταματάει να υπάρχει και που καταφέρνει να εξακτινωθεί πέρα από χρόνο.

Επομένως υπάρχουν οι δύο πλευρές και η ζωή είναι αυτή που κερδίζει την καθημερινότητα, οπότε αυτός ο συμπαγής όγκος του φόβου μένει εκεί, παγωμένος και παγιωμένος και σου επιτρέπει να ζήσεις αυτό που ζεις. Πιο πέρα, σηκώνοντας το βλέμμα, η ανυπαρξία είναι το πιο ρεαλιστικό… Είναι λίγο αστείο βέβαια, καμία ανυπαρξία δεν είναι ρεαλιστική, παρά μόνο άμα τη βλέπεις απ’ έξω και εγώ τη βλέπω από πολύ κοντά πια».